Bukareszt: 0040 756 791 644 Opole: 0048 77 541 70 22 Rzeszów: 0048 17 784 48 01

malarstwo holenderskie

Holandia jednoznacznie kojarzy się nam Polakom z wiatrakami, rowerami, tulipanami oraz wybornymi serami. Kraj ten ma jednak o wiele więcej do zaoferowania, jak np. malarstwo, które podziwiane jest na całym świecie. Warto zapoznać się z historią sztuki holenderskiego malarstwa, gdyż jest naprawdę piękna i bogata.

Holenderski realizm

Malarstwo holenderskie XVII w. wykształciło się w nowej rzeczywistości politycznej i religijnej. Protestantyzm odrzucił gloryfikację kultu świętych – dzięki temu w Holandii w XVII w. narodził się nowy nurt w malarstwie. Jego cechą charakterystyczną był wysoce posunięty realizm, co odzwierciedlają różne portrety, weduty, pejzaże, oraz obrazy z martwą naturą i scenami rodzajowymi. Malarstwo wysławiało dostatek republiki kupieckiej oraz podkreślało jej niepodległość.  

 

Specjalizacje

Wiele obrazów, które powstały w okresie „Złotego Wieku” zostało namalowanych na konkretne zamówienie. Wysoki poziom kultury mieszczańskiej w Holandii wiązał się ze zwiększonym zainteresowaniem na tego typu dzieła sztuki. Z czasem artyści malowali obrazy z potrzeby duszy, a następnie próbowali je sprzedać osobom zainteresowanym. Konkurencja wśród malarzy była wówczas ogromna, artystom mniej popularnym i modnym było trudniej utrzymać się na rynku. Aby zwiększyć swoje szanse na tak przesyconym rynku, zaczęto tworzyć specjalizację. Dla przykładu Willem van der Velde poświęcił się tematyce marynistycznej (widoki morza i floty). Willem Claesz Heda – martwej naturze, a Jan von Goyen – scenom z życia wsi. Specjalizacje dzieliły się również na miasta (specjalizacje terenowe), np. w Utrechcie malowano przeważnie kwiaty, w Hadze kwiaty, raki i ryby, a w Amsterdamie owoce i jarzyny.

 

Holenderskie portrety

Najbardziej znaną i powszechną formą obrazu były portrety. Artyści holenderscy stworzyli wiele dzieł tego typu, które przedstawiały osoby tożsame z epoką, w której żyli i tworzyli. Portrety te zazwyczaj były statyczne. Tworzono też portrety grupowe, a w tych widoczna była już dynamika postaci. Zazwyczaj zamawiali je członkowie rad, gremiów, oraz różnego rodzaju zrzeszeń – pragnąc uwiecznić swoją działalność zawodową. Co ciekawe, każda osoba uchwycona na obrazie płaciła za swój wizerunek, co utrudniało pracę malarzowi, gdyż każdy wymagał specjalnego i indywidualnego traktowania przez artystę.

 

Rembrandt – najwybitniejszy artysta „Złotego Wieku”

Był on najwybitniejszym przedstawicielem malarstwa holenderskiego, specjalizował się w różnych dziedzinach. Tworzył dzieła o zróżnicowanej tematyce: począwszy od portretów, aż po sceny biblijne i mitologiczne. Był on przede wszystkim malarzem ludzi, skupiającym się na przedstawieniu istoty humanizmu. Do dziś zachowało się ponad dziewięćdziesiąt jego autoportretów. Malował siebie z przenikliwą dokładnością, przedstawiając swoją osobę w różnych technikach malarskich. Jego autoportrety nie tylko prezentowały wygląd zewnętrzny, ale ukazywały również nastrój i kondycję duchową – dlatego są świetnymi kronikami życia ludzkiego.

 

Bankructwo artysty i dalsze losy

W latach 50. malarstwo Rembrandta zaczęło coraz bardziej odbiegać od przyjętych norm w holenderskim nurcie malarskim. Dominowały coraz bardziej sceny religijne i biblijne (Rembrandt był jednym z nielicznych przedstawicieli z tamtego okresu, który uprawiał malarstwo religijne na szeroką skalę). Powstające dzieła były pełne dynamizmu i cechowały się grubymi pociągnięciami pędzla. Artysta zaczął również używać ciepłych barw, co stwarzało wrażenie improwizacji. Przez nowatorstwo i znaczne odbiegnięcie od statycznego stylu epoki, jego popularność spadła wśród klasy mieszczańskiej, co skutkowało małą liczbą zamówień. Niestety rozrzutny tryb życia malarza i brak nowych zamówień spowodował, iż w 1655 r. Rembrandt zbankrutował. Jego wytworny dom został sprzedany, aby móc spłacić dłużników, a sam wraz z najbliższymi przeprowadził się na przedmieścia Amsterdamu, gdzie tworzył dalej. Po przeprowadzce stworzył takie arcydzieła, jak: Błogosła­wieństwo Jakuba (1656 r.), Żydowska Narze­czona (1662 r.) i Powrót Syna Marnotrawnego (1668 r ).

 

Malarstwo holenderskie jest znane i cenione na całym świecie. Wiele obrazów stworzonych w tamtym okresie, uchodzi dziś za prawdziwe dzieła sztuki. Warto zapoznać się zwłaszcza z dziełami Rembrandta.